Οι ερωτήσεις ψυχιατρικής στο PLAB 1 πιάνουν πολλούς IMG απρόβλεπτους — όχι επειδή το φάρμακο είναι άγνωστο, αλλά επειδή το πλαίσιο είναι σαφώς βρετανικό. Η νομική δομή, η γλώσσα κινδύνου και η ιεραρχία της θεραπείας ακολουθούν όλους τους ειδικούς για το Ηνωμένο Βασίλειο κανόνες που μοιάζουν ελάχιστα με αυτά που διδάσκουν τα περισσότερα διεθνή προγράμματα σπουδών.
Γιατί η Ψυχιατρική του Ηνωμένου Βασιλείου νιώθει διαφορετική
Σε πολλές χώρες, η ψυχιατρική κράτηση αντιμετωπίζεται με δικαστικές αποφάσεις ή συγκατάθεση της οικογένειας. Στην Αγγλία και την Ουαλία, διέπεται από τον Νόμο για την Ψυχική Υγεία του 1983 (τροποποιήθηκε το 2007) — ένα θεσμικό πλαίσιο που δίνει σε συγκεκριμένους, επώνυμους επαγγελματίες συγκεκριμένες εξουσίες. Ο νόμος δεν είναι προαιρετική ανάγνωση παρασκηνίου για το PLAB 1. εξετάζεται άμεσα και επανειλημμένα.
Ομοίως, η κλινική πρακτική του Ηνωμένου Βασιλείου ακολουθεί πιστά τις οδηγίες της NICE. Όταν μια ερώτηση ζητά την "καταλληλότερη διαχείριση πρώτης γραμμής", η σωστή απάντηση είναι σχεδόν πάντα η επιλογή που προτείνει η NICE, ακόμα κι αν μια άλλη θεραπεία μπορεί να είναι απολύτως λογική στη χώρα σας. Η αναγνώριση αυτής της αλλαγής στη σκέψη είναι η πιο σημαντική προσαρμογή που μπορείτε να κάνετε στις ερωτήσεις PLAB της ψυχιατρικής.
Οι ενότητες του νόμου περί ψυχικής υγείας που πρέπει να γνωρίζετε
Η εξέταση δεν απαιτεί από εσάς να απομνημονεύσετε κάθε ρήτρα του νόμου. Απαιτεί να γνωρίζετε τις ενότητες που σχετίζονται περισσότερο με την επείγουσα και την ενδονοσοκομειακή πρακτική. Αυτά βγαίνουν σενάριο μετά σενάριο.
Ενότητα 2 — Αποδοχή για αξιολόγηση
- Διάρκεια: έως 28 ημέρες
- Σκοπός: αξιολόγηση (και θεραπεία εάν είναι απαραίτητο)
- Απαιτείται: δύο ιατρικές συστάσεις (η μία πρέπει να είναι εγκεκριμένος γιατρός της Ενότητας 12) συν έναν Εγκεκριμένο Επαγγελματία Ψυχικής Υγείας (ΑΜΥ)
- Δεν μπορεί να ανανεωθεί — εάν απαιτείται συνεχής κράτηση, ο ασθενής πρέπει να μετατραπεί στην Ενότητα 3
Ενότητα 3 — Εισαγωγή για θεραπεία
- Διάρκεια: έως έξι μήνες (ανανεώσιμη)
- Απαιτεί τους ίδιους επαγγελματίες με την Ενότητα 2
- Χρησιμοποιείται όταν η διάγνωση είναι γνωστή και υπάρχει σχέδιο θεραπείας
Ενότητα 4 — Εισαγωγή έκτακτης ανάγκης
- Διάρκεια: έως 72 ώρες
- Απαιτείται: μία ιατρική σύσταση συν ένα AMHP
- Χρησιμοποιείται μόνο όταν η Ενότητα 2 δεν μπορεί να διευθετηθεί επειγόντως — είναι μέτρο έκτακτης ανάγκης, όχι συντόμευση
Ενότητα 5(2) — Ιατρός που κατέχει την εξουσία
- Διάρκεια: έως 72 ώρες
- Εφαρμόζεται από τον αρμόδιο κλινικό ιατρό (ή διορισμένο αναπληρωτή) σε εθελοντικό εσωτερικό ασθενή που επιθυμεί να φύγει
- Όχι ένα τμήμα θεραπείας — κερδίζει χρόνο για να κανονίσετε μια πλήρη αξιολόγηση
Ενότητα 5(4) — Ισχύς κατοχής νοσοκόμας
- Διάρκεια: έως έξι ώρες
- Εφαρμόζεται από εγγεγραμμένη νοσοκόμα ψυχικής υγείας ή μαθησιακής δυσκολίας
- Το πιο συχνά ελεγμένο "ποιος μπορεί να το κάνει αυτό;" ερώτηση για τις εξετάσεις
Τμήμα 136 — Τόπος ασφαλείας
- Διάρκεια: έως 24 ώρες (με δυνατότητα επέκτασης σε 36 ώρες σε ορισμένες περιπτώσεις)
- Αστυνομική εξουσία να απομακρύνει ένα άτομο από δημόσιο χώρο σε χώρο ασφαλείας για αξιολόγηση
- Δεν απαιτείται ιατρική σύσταση στο σημείο αφαίρεσης
Μια αξιόπιστη τεχνική εξέτασης: κάθε φορά που μια ερώτηση περιγράφει πού βρίσκεται ο ασθενής και ποιος είναι παρών, αυτά τα δύο γεγονότα συνήθως καθορίζουν ποια ενότητα ισχύει. Ένας ταραγμένος ασθενής σε ψυχιατρικό τμήμα με μια νοσοκόμα παρούσα → σκεφτείτε την Ενότητα 5(4). Ο ίδιος ασθενής σε πάρκο με αστυνομία → Ενότητα 136.
Αξιολόγηση κινδύνου: Η προσέγγιση του ΗΒ
Η αξιολόγηση κινδύνου στην ψυχιατρική του Ηνωμένου Βασιλείου είναι δομημένη, τεκμηριωμένη και αντιμετωπίζεται ως κλινική δεξιότητα και όχι ως ένστικτο. Το PLAB 1 το δοκιμάζει μέσω σεναρίων που ρωτούν τι πρέπει να κάνετε επόμενη όταν ένας ασθενής αποκαλύψει αυτοκτονικό ιδεασμό ή θέτει σε κίνδυνο άλλους.
Οι βασικές αρχές που εξετάστηκαν είναι:1. Ο κίνδυνος είναι δυναμικός. Το επίπεδο κινδύνου ενός ασθενούς μπορεί να αλλάζει από ώρα σε ώρα. Μια αξιολόγηση που ήταν επαρκής χθες μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί σήμερα. 2. Οι παράγοντες κινδύνου είναι αθροιστικοί, όχι δυαδικοί. Η εξέταση μπορεί να παρουσιάσει έναν ασθενή με διάφορους παράγοντες κινδύνου — προηγούμενες προσπάθειες, κοινωνική απομόνωση, ανδρικό φύλο, κατάχρηση ουσιών, χρόνιο πόνο — και να σας ζητήσει να ερμηνεύσετε τη συνολική εικόνα. 3. Οι προστατευτικοί παράγοντες έχουν σημασία. Ο μελλοντικός προσανατολισμός, η οικογενειακή υποστήριξη και η ενασχόληση με τις υπηρεσίες μειώνουν τον κίνδυνο. Οι ερωτήσεις μερικές φορές εξαρτώνται από το εάν υπάρχει προστατευτικός παράγοντας. 4. Η αποκάλυψη δεν σημαίνει αυτόματα κράτηση. Πολλοί υποψήφιοι του PLAB 1 υπερκρατούν στις απαντήσεις τους. Ένας ασθενής με παθητικό αυτοκτονικό ιδεασμό, καλή διορατικότητα και υποστηρικτικό περιβάλλον στο σπίτι μπορεί να αντιμετωπιστεί με ασφάλεια με μια επείγουσα παραπομπή σε εξωτερικό ιατρείο και ένα σχέδιο ασφάλειας. Η κράτηση απαιτεί να πληρούνται όλα τα νομικά κριτήρια και όχι μόνο να υπάρχει κίνδυνος. 5. Η εμπιστευτικότητα έχει όρια. Εάν ένας ασθενής θέτει σοβαρό, αξιόπιστο κίνδυνο για ένα κατονομαζόμενο τρίτο μέρος, η καθοδήγηση του ΗΒ υποστηρίζει τη γνωστοποίηση για την προστασία αυτού του ατόμου — αυτό είναι σύμφωνο με το πλαίσιο Ορθής Ιατρικής Πρακτικής του GMC.
Διαχείριση πρώτης γραμμής: Κατάθλιψη και Ψύχωση
κατάθλιψη Η καθοδήγηση της NICE συνιστά ένα μοντέλο σταδιακής φροντίδας. Για την ήπια έως μέτρια κατάθλιψη, το πρώτο βήμα είναι μια ψυχολογική παρέμβαση —συνήθως γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) ή ένα καθοδηγούμενο πρόγραμμα αυτοβοήθειας— πριν εξεταστεί το ενδεχόμενο λήψης φαρμάκων. Για μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη, ένα αντικαταθλιπτικό (συνήθως SSRI) προσφέρεται παράλληλα ή πριν από την ψυχολογική θεραπεία ανάλογα με την προτίμηση του ασθενούς και την κλινική επείγουσα ανάγκη. Η επιλογή των SSRI έχει σημασία: η φλουοξετίνη προτιμάται συχνά σε νεότερους ασθενείς και είναι η τυπική ονομαζόμενη απάντηση σε πολλά σενάρια εξετάσεων. Τα τρικυκλικά δεν είναι πρώτης γραμμής. εμφανίζονται σε ερωτήσεις σχετικά με τον κίνδυνο υπερδοσολογίας και τους ηλικιωμένους.
Ψύχωση (συμπεριλαμβανομένης της ψύχωσης του πρώτου επεισοδίου) Η NICE συνιστά την παραπομπή σε μια υπηρεσία Early Intervention in Psychosis (EIP) ως προτεραιότητα στην ψύχωση πρώτου επεισοδίου — πρόκειται για μια συγκεκριμένη οδό για το Ηνωμένο Βασίλειο που πολλοί IMG αγνοούν. Θα πρέπει να προσφέρεται αντιψυχωτική φαρμακευτική αγωγή παράλληλα με την ψυχολογική παρέμβαση (CBT για ψύχωση). Ένα από του στόματος άτυπο (δεύτερης γενιάς) αντιψυχωσικό είναι πρώτης γραμμής. αλοπεριδόλη και άλλοι παράγοντες πρώτης γενιάς δεν είναι. Η κλοζαπίνη προορίζεται για σχιζοφρένεια ανθεκτική στη θεραπεία μετά από τουλάχιστον δύο αντιψυχωσικές δοκιμές — αυτό το όριο είναι ένα κοινό σημείο αναφοράς με μία και μόνο καλύτερη απάντηση.
Εάν θέλετε να ελέγξετε την κατανόηση αυτών των ιεραρχιών θεραπείας υπό συνθήκες εξετάσεων, η τράπεζα ερωτήσεων Ant PLAB διαθέτει μια ειδική ενότητα ψυχιατρικής με επεξηγήσεις που δείχνουν ακριβώς γιατί προτιμάται μια επιλογή έναντι μιας άλλης — αξίζει να διαβάσετε αυτό το άρθρο.
Συνδυάζοντας το στην αίθουσα εξετάσεων
Όταν βλέπετε ένα σενάριο PLAB ψυχιατρικής, επεξεργαστείτε μια γρήγορη λίστα διανοητικού ελέγχου: Πού είναι ο ασθενής; Ποιο είναι το επίπεδο κινδύνου; Ποιοι είναι παρόντες και ποιες εξουσίες έχουν; Τι λέει η NICE για τη διαχείριση πρώτης γραμμής για αυτήν τη διάγνωση; Αυτή η σειρά θα επιλύσει τις περισσότερες ψυχιατρικές ερωτήσεις που αντιμετωπίζετε.
Εξασκηθείτε στον εντοπισμό τι ζητά η ερώτηση — νομική ισχύς, διαστρωμάτωση κινδύνου ή επιλογή θεραπείας — επειδή το ίδιο κλινικό σενάριο μπορεί να πλαισιωθεί με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Η διάνοιξη διαφορετικών μορφών ερωτήσεων στην τράπεζα ερωτήσεων Ant PLAB και η ανασκόπηση των αναλυτικών στοιχείων απόδοσης ανά περιοχή σχεδιαγράμματος θα σας δείξει γρήγορα εάν τα κενά σας είναι νομικά, ρίσκα ή φαρμακολογικά.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι ο νόμος για την ψυχική υγεία ο ίδιος σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο για τους σκοπούς του PLAB 1; Όχι. Ο νόμος περί ψυχικής υγείας του 1983 ισχύει για την Αγγλία και την Ουαλία. Η Σκωτία έχει τον νόμο περί ψυχικής υγείας (φροντίδα και θεραπεία) (Σκωτία) του 2003 και η Βόρεια Ιρλανδία έχει χωριστή νομοθεσία. Οι ερωτήσεις του PLAB 1 τίθενται σε ένα πλαίσιο Αγγλίας και Ουαλίας, επομένως εστιάστε την αναθεώρησή σας στον νόμο του 1983.
Μπορεί ένας γενικός ιατρός να διαχωρίσει έναν ασθενή βάσει του νόμου περί ψυχικής υγείας; Ένας γενικός ιατρός μπορεί να παρέχει μία από τις δύο ιατρικές συστάσεις που απαιτούνται για την Ενότητα 2 ή την Ενότητα 3, αλλά δεν μπορεί να το κάνει μόνος του. Η δεύτερη σύσταση πρέπει να προέρχεται από εγκεκριμένο γιατρό της Ενότητας 12 (συνήθως ψυχίατρο) και πρέπει επίσης να συμμετέχει ένας εγκεκριμένος επαγγελματίας ψυχικής υγείας. Ένας γιατρός από μόνος του δεν μπορεί να κρατήσει έναν ασθενή.Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της Ενότητας 2 και της Ενότητας 3 και ποιες είναι οι εξετάσεις περισσότερο; Η ενότητα 2 είναι για αξιολόγηση (έως 28 ημέρες) όταν η διάγνωση είναι αβέβαιη. Η ενότητα 3 είναι για θεραπεία (έως έξι μήνες) όταν τεθεί η διάγνωση. Και τα δύο εξετάζονται, αλλά τα ερωτήματα τις περισσότερες φορές εξαρτώνται από το ποιο τμήμα είναι κατάλληλο, δεδομένου του τι είναι γνωστό για τον ασθενή - ο βασικός παράγοντας διαφοροποίησης είναι αν υπάρχει ήδη σχέδιο διάγνωσης και θεραπείας.