คำถามด้านจริยธรรมและกฎหมายทำให้เกิด IMG มากกว่าหัวข้อทางคลินิกใดๆ ไม่ใช่เพราะยานั้นยาก แต่เนื่องจากกรอบทางกฎหมายแตกต่างอย่างแท้จริงจากสิ่งที่คุณฝึกฝนมา แนวปฏิบัติทางการแพทย์ที่ดี และกฎเกณฑ์ของสหราชอาณาจักรของ GMC จะสร้างตรรกะที่เฉพาะเจาะจงและสม่ำเสมอ และเมื่อคุณเข้าใจตรรกะนั้นแล้ว คำถามเหล่านี้จะกลายเป็นเครื่องหมายที่เชื่อถือได้มากกว่าการโยนเหรียญ
ทำไม IMG ถึงเสียคะแนนที่นี่
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการนำเข้าสมมติฐานจากวัฒนธรรมความยินยอมของประเทศบ้านเกิดของคุณ ในสภาพแวดล้อมการฝึกอบรมหลายแห่ง แพทย์อาวุโสจะเป็นผู้ตัดสินใจ สมาชิกในครอบครัวจะได้รับคำปรึกษาก่อนผู้ป่วยเป็นประจำ และการรักษาความลับมักส่งผลต่อแรงกดดันจากสถาบันหรือครอบครัวได้ง่าย กฎหมายของสหราชอาณาจักรและกรอบการทำงาน GMC ทำงานแตกต่างออกไป และ PLAB 1 ทดสอบความแตกต่างนั้นอย่างจงใจ
ผู้ตรวจสอบไม่ได้ทดสอบว่าคุณสามารถจำกฎเกณฑ์ตามชื่อได้หรือไม่ พวกเขากำลังทดสอบว่าคุณเข้าใจหลักการพื้นฐานดีพอที่จะนำไปใช้กับบทความทางคลินิกที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อนหรือไม่ นั่นคือความแตกต่างที่สำคัญ: การท่องจำข้อเท็จจริงจะไม่ปกป้องคุณ การทำความเข้าใจเจตจำนงการใช้เหตุผล
ความจุ: หลักการที่ขับเคลื่อนทุกสิ่ง
พระราชบัญญัติความสามารถทางจิตปี 2005 (บังคับใช้ในอังกฤษและเวลส์) กำหนดว่าผู้ใหญ่ทุกคนจะต้องถือว่ามีความสามารถ เว้นแต่จะมีการพิสูจน์แล้วว่าไม่มีความสามารถ ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับกำลังการผลิตนี้เป็นแนวคิดเดียวที่ได้รับการทดสอบมากที่สุดในพื้นที่นี้
โดยทั่วไป MCQ ที่สามารถรองรับได้จะให้ผู้ใหญ่ที่ตัดสินใจว่าคุณพบว่าน่าตกใจ โดยปฏิเสธการถ่ายเลือด ปฏิเสธการผ่าตัดแขนขาที่เนื้อเน่า และยืนกรานที่จะออกจากโรงพยาบาล คำตอบที่เบี่ยงเบนความสนใจ ได้แก่ "ปรึกษาครอบครัว" "อ้างถึงเพื่อนร่วมงานอาวุโสเพื่อตัดสินใจ" หรือ "แทนที่การตัดสินใจโดยคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของผู้ป่วย" คำตอบที่ถูกต้องมักจะเป็น เคารพการตัดสินใจ โดยมีเงื่อนไขว่าผู้ป่วยจะต้องแสดงให้เห็นว่าสามารถ:
- ทำความเข้าใจข้อมูลที่มอบให้พวกเขา 2.เก็บไว้นานพอที่จะตัดสินใจได้
- ชั่งน้ำหนักแล้วนำไปใช้
- สื่อสารการตัดสินใจของพวกเขา
หากมีทั้งสี่คน แสดงว่าผู้ป่วยมีความสามารถ หยุดเต็ม. การเลือกของพวกเขาอาจดูไม่ฉลาดหรือเป็นอันตรายด้วยซ้ำ ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย แนวปฏิบัติทางการแพทย์ที่ดี ของ GMC ตอกย้ำสิ่งนี้: ความเป็นอิสระของผู้ป่วยไม่ใช่ความเอื้อเฟื้อที่คุณมอบให้เมื่อคุณเห็นด้วยกับการตัดสินใจ มันเป็นสิทธิที่พวกเจ้ายึดถือทั้งที่พวกเจ้าไม่ทำ
ในกรณีที่ไม่มีความสามารถอย่างแท้จริง การตัดสินใจจะมุ่งไปที่ผลประโยชน์สูงสุดของผู้ป่วย ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวต้องการ ซึ่งเป็นอีกเรื่องหนึ่ง สมาชิกในครอบครัว รวมถึงญาติใกล้ชิด ไม่มีอำนาจตามกฎหมายในการยินยอมหรือปฏิเสธในนามของผู้ใหญ่ที่ไม่มีความสามารถ เว้นแต่พวกเขาจะมีหนังสือมอบอำนาจระยะยาวที่เกี่ยวข้อง ผู้ตรวจสอบจะทดสอบความแตกต่างนี้เป็นประจำ
ความสามารถของกิลลิคและรุ่นอายุต่ำกว่า 16 ปี
คำถามเกี่ยวกับการยินยอมในผู้ป่วยอายุต่ำกว่า 16 ปี มักเป็นไปตามหนึ่งในสองรูปแบบนี้ ได้แก่ เยาวชนที่ขอการคุมกำเนิดหรือคำแนะนำด้านสุขภาพทางเพศ หรือเยาวชนที่ขอรับการรักษาที่ผู้ปกครองคัดค้าน (หรือกลับกัน)
หลักการจาก Gillick v West Norfolk และ Wisbech AHA (อ้างอิงอย่างกว้างขวางในคำแนะนำของ GMC) คือ: เยาวชนอายุต่ำกว่า 16 ปี ที่เข้าใจธรรมชาติและผลที่ตามมาของการรักษาที่เสนออย่างถ่องแท้สามารถยินยอมได้ด้วยตนเอง คุณไม่จำเป็นต้องให้ผู้ปกครองมีส่วนร่วมหากเยาวชนมีความสามารถและไม่ต้องการให้ผู้ปกครองมีส่วนร่วม
กับดัก MCQ ที่ใช้งานได้จริงนั้นเป็นสถานการณ์ย้อนกลับ — ผู้ปกครองปฏิเสธการรักษาเด็ก ผู้เยาว์ที่มีความสามารถสามารถยินยอมได้อย่างอิสระ แต่ ไม่สามารถปฏิเสธ การบำบัดในลักษณะที่มีผลผูกพันอย่างแน่นอน เมื่อการปฏิเสธจะส่งผลให้เกิดอันตรายร้ายแรง ศาลหรือผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบของผู้ปกครองสามารถอนุมัติการรักษาในสถานการณ์นั้นได้ ความไม่สมดุลนี้ดึงดูดผู้สมัครที่ใช้หลักการนี้กว้างเกินไป
การรักษาความลับ: เมื่อการเปิดเผยข้อมูลเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล
คำแนะนำของ GMC เกี่ยวกับการรักษาความลับมีความชัดเจน: ข้อมูลที่แบ่งปันในการปรึกษาหารือถือเป็นความลับและไม่ควรเปิดเผยโดยไม่ได้รับความยินยอม แต่คำแนะนำยังระบุสถานการณ์ที่การเปิดเผยข้อมูลโดยไม่ได้รับความยินยอมเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล และนี่คือสิ่งที่ PLAB 1 ทดสอบอย่างแน่นอน
การเปิดเผยข้อมูลจะมีเหตุผลเมื่อ:- มีความเสี่ยงร้ายแรงที่สามารถระบุได้ต่อบุคคลที่สาม — ตัวอย่างเช่น ผู้ป่วยที่มีโรคลมบ้าหมูที่ไม่สามารถควบคุมได้ซึ่งยังคงขับรถต่อไปแม้จะได้รับคำแนะนำจากคุณ หรือผู้ป่วยที่เปิดเผยเจตนาที่จะทำร้ายบุคคลที่ระบุชื่อ
- กฎหมายกำหนด — โรคที่ต้องแจ้ง คำสั่งศาลบางประการ
- เป็นไปเพื่อประโยชน์สาธารณะอย่างล้นหลาม — เป็นการทดสอบที่แคบกว่าและนำไปใช้อย่างระมัดระวังมากกว่าที่คิด
รูปแบบ MCQ ในที่นี้เป็นบทความสั้นที่ผู้ป่วยเปิดเผยบางสิ่งที่น่าตกใจ แต่ปฏิเสธที่จะให้คุณบอกใคร คำตอบที่รบกวนสมาธิ ได้แก่ การไม่ทำอะไรเลย (เคารพการรักษาความลับโดยสิ้นเชิง) หรือให้ตำรวจเข้าไปเกี่ยวข้องกับทันทีโดยไม่มีการดำเนินการใดๆ เพิ่มเติม คำตอบที่ถูกต้องมักจะเกี่ยวข้องกับการกระตุ้นให้ผู้ป่วยเปิดเผยตัวเองก่อน ทำให้ชัดเจนว่าคุณอาจต้องดำเนินการ จากนั้นจึงเปิดเผยต่อหน่วยงานที่เหมาะสมหากความเสี่ยงนั้นร้ายแรงและใกล้จะเกิดขึ้น
การแบ่งปันข้อมูลกับ GP ของผู้ป่วยโดยไม่ได้รับความยินยอม การแบ่งปันกับนายจ้าง หรือการแจ้งสมาชิกในครอบครัวที่สอบถาม - สิ่งเหล่านี้ไม่ถือเป็นเหตุผลโดยอัตโนมัติ แต่ละคนต้องการเหตุผลเฉพาะ
การเจาะลึกสถานการณ์เหล่านี้เป็นคำถามที่มีคำตอบดีที่สุดเพียงข้อเดียวใน คลังคำถาม Ant PLAB และตรวจสอบคำอธิบายโดยละเอียดสำหรับตัวเลือกที่ไม่ถูกต้องแต่ละรายการ จะทำให้ความแตกต่างระหว่างสถานการณ์เหล่านี้เป็นไปตามสัญชาตญาณมากกว่าที่จะเป็นไปตามทฤษฎี
หน้าที่ของน้ำใสใจจริง
นับตั้งแต่มีการนำหน้าที่ตามกฎหมายของน้ำใสใจจริงมาใช้ในอังกฤษ (เสริมด้วย GMC Good Medical Practice) แพทย์จะต้องเปิดกว้างและซื่อสัตย์กับผู้ป่วยเมื่อมีบางอย่างผิดพลาดที่ก่อให้เกิดหรือมีโอกาสที่จะก่อให้เกิดอันตราย สิ่งนี้ใช้บังคับแม้ว่าผู้ป่วยจะยังไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีสิ่งใดผิดพลาดไปก็ตาม
รูปแบบ MCQ เป็นข้อผิดพลาดทางคลินิกหรือเกือบพลาด คำตอบที่เบี่ยงเบนความสนใจ ได้แก่ การรอดูว่ามีอันตรายเกิดขึ้นจริงหรือไม่ หารือกับเพื่อนร่วมงานก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะบอกผู้ป่วยหรือไม่ หรือเปิดเผยเฉพาะเมื่อผู้ป่วยถามเท่านั้น คำตอบที่ถูกต้องคือการแจ้งให้ผู้ป่วยทราบ รับทราบสิ่งที่เกิดขึ้น ขออภัย (ซึ่งไม่ใช่การยอมรับความรับผิดทางกฎหมาย ผู้ตรวจสอบรู้ว่าผู้สมัครปะปนสิ่งเหล่านี้) และให้แน่ใจว่าพวกเขารู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว
การปกปิดข้อผิดพลาด แม้แต่ข้อผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ถือเป็นเรื่องความเหมาะสมในการฝึกฝน น้ำหนักที่อยู่เบื้องหลังแนวคิดนี้คือสิ่งที่ทำให้แนวคิดนี้มีประสิทธิภาพทั้งในทางปฏิบัติทางคลินิกและการออกแบบ MCQ
รวบรวมไว้ในการสอบ
สี่ด้านนี้ — ความสามารถ, ความสามารถของกิลลิค, การรักษาความลับ และหน้าที่ของน้ำใสใจจริง — มีกลยุทธ์ร่วมกันของผู้ตรวจสอบ: ทั้งหมดนี้ทดสอบว่าคุณผิดนัดการเป็นบิดาภายใต้แรงกดดันหรือไม่ บทความสั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อทำให้คำตอบแบบพ่อรู้สึกปลอดภัยและมีความรับผิดชอบ มันไม่ค่อยเป็น
ก่อนที่คุณจะเลือกคำตอบในโดเมนนี้ ให้ถามตัวเองว่า: ฉันกำลังปกป้องเอกราชของใคร และฉันกำลังใช้เหตุผลทางกฎหมายหรือจริยธรรมอย่างแท้จริง หรือเพียงรู้สึกไม่สบายใจกับทางเลือกของผู้ป่วย
การวิเคราะห์ของธนาคารคำถาม Ant PLAB จะแสดงให้คุณเห็นว่าคุณกำลังทำเครื่องหมายในพื้นที่พิมพ์เขียวใด ซึ่งมีประโยชน์หากคุณมีเวลาแก้ไขที่จำกัดและจำเป็นต้องจัดลำดับความสำคัญ
คำถามที่พบบ่อย
ญาติของผู้ป่วยสามารถปฏิเสธการรักษาในนามของพวกเขาตามกฎหมายได้หรือไม่ ไม่ ญาติลำดับถัดไปไม่มีอำนาจทางกฎหมายโดยอัตโนมัติในการตัดสินใจทางการแพทย์สำหรับผู้ใหญ่ที่ไม่มีความสามารถในอังกฤษและเวลส์ อำนาจนั้นขึ้นอยู่กับทีมคลินิกที่ทำหน้าที่เพื่อประโยชน์สูงสุดของผู้ป่วย เว้นแต่ผู้ป่วยจะมอบหนังสือมอบอำนาจระยะยาวที่เกี่ยวข้องให้กับบุคคลที่ระบุชื่อไว้
เด็กอายุ 15 ปียินยอมให้เข้ารับการรักษาด้วยตนเองโดยไม่ต้องให้ผู้ปกครองมีส่วนร่วมได้หรือไม่ ใช่ หากพวกเขาได้รับการประเมินว่ามีความสามารถของ Gillick ซึ่งหมายความว่าพวกเขาแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจที่เพียงพอเกี่ยวกับธรรมชาติ วัตถุประสงค์ และผลที่ตามมาของการรักษาที่เสนอ แพทย์ที่ทำการรักษาจะทำการประเมินนั้น ไม่มีเกณฑ์อายุคงที่ต่ำกว่า 16
การขอโทษผู้ป่วยหลังจากเกิดข้อผิดพลาดถือเป็นการยอมรับความรับผิดทางกฎหมายหรือไม่ ไม่ GMC ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าการขอโทษไม่ใช่การยอมรับความรับผิดทางกฎหมาย ภายใต้หน้าที่ของน้ำใสใจจริง แพทย์จะต้องขออภัยเมื่อมีอันตรายเกิดขึ้น การไม่ดำเนินการดังกล่าวโดยมีเหตุผลทางกฎหมายไม่ถือเป็นการป้องกันที่ดีและอาจก่อให้เกิดข้อกังวลทางวิชาชีพด้วย