Etik ve hukuk soruları, herhangi bir klinik konudan daha fazla IMG'yi şaşırtıyor; bunun nedeni, tıp zor olduğu için değil, yasal çerçeve, eğitim aldığınız alandan gerçekten farklı olduğu için. GMC'nin İyi Tıbbi Uygulamalar ve Birleşik Krallık tüzüğü, spesifik, tutarlı bir mantık oluşturur ve bu mantığı bir kez içselleştirdiğinizde, bu sorular yazı-tura yerine güvenilir puanlar haline gelir.
IMG'ler Neden Burada Puan Kaybediyor?
En yaygın hata, kendi ülkenizin rıza kültüründen varsayımları içe aktarmaktır. Pek çok eğitim ortamında kıdemli bir doktor karar verir, hastalardan önce aile üyelerine rutin olarak danışılır ve gizlilik, kurumsal veya aile baskısına kolayca boyun eğer. Birleşik Krallık yasaları ve GMC çerçevesi farklı şekilde çalışır ve PLAB 1 bu farklılığı kasıtlı olarak test eder.
Sınav görevlileri bir kanunu ismiyle hatırlayıp hatırlayamayacağınızı test etmiyorlar. Temel prensibi daha önce hiç görmediğiniz bir klinik olaya uygulayacak kadar iyi anlayıp anlamadığınızı test ediyorlar. Bu önemli bir ayrımdır: Gerçekleri ezberlemek sizi korumaz; muhakeme iradesini anlamak.
Kapasite: Her Şeye Yön Veren Prensip
2005 tarihli Zihinsel Kapasite Yasası (İngiltere ve Galler'de geçerlidir), böyle bir kapasiteye sahip olmadıkları tespit edilmedikçe her yetişkinin kapasiteye sahip olduğunun varsayılması gerektiğini belirtmektedir. Bu kapasite varsayımı bu alanda en çok test edilen kavramdır.
Kapasiteye ilişkin bir MCQ size genellikle endişe verici bulduğunuz bir kararı veren bir yetişkini verecektir: kan naklini reddetmek, kangrenli bir uzuv için ameliyatı reddetmek, hastaneden ayrılmakta ısrar etmek. Dikkat dağıtıcı yanıtlar arasında "aileye danışın", "karar vermesi için kıdemli bir meslektaşınıza başvurun" veya "kararı hastanın yararına olacak şekilde geçersiz kılın" yer alacak. Hastanın şunları yapabileceğini göstermesi koşuluyla, doğru cevap neredeyse her zaman karara saygı duymak olacaktır:
- Kendilerine verilen bilgileri anlayın
- Karar verecek kadar uzun süre saklayın
- Tartın ve kullanın
- Kararlarını iletin
Dördü de mevcutsa hastanın kapasitesi vardır. Tam durak. Seçimleri akıllıca olmayabilir, hatta tehlikeli görünebilir; bunun yasal açıdan hiçbir önemi yoktur. GMC'nin İyi Tıbbi Uygulamaları bunu desteklemektedir: Hasta özerkliği, kararı kabul ettiğinizde gösterdiğiniz bir nezaket değildir; bunu yapmadığınızda desteklediğiniz bir haktır.
Kapasitenin gerçekten bulunmadığı durumlarda karar, ailenin isteğine göre değil, hastanın çıkarlarına göre hareket eder ki bu ayrı bir konudur. Yakın akrabalar da dahil olmak üzere aile üyelerinin, ilgili bir Kalıcı Vekaletname sahibi olmadıkları sürece, ehliyetsiz bir yetişkin adına rıza gösterme veya reddetme konusunda hiçbir yasal yetkisi yoktur. Sınav görevlileri bu ayrımı düzenli olarak test ederler.
Gillick Yetkinliği ve 16 Yaş Altılar
16 yaşın altındaki hastalarda rızaya ilişkin sorular neredeyse her zaman iki kalıptan birini takip eder: doğum kontrolü veya cinsel sağlık tavsiyesi isteyen bir genç veya bir ebeveynin karşı çıktığı bir tedavi isteyen bir genç (veya tam tersi).
Gillick v West Norfolk ve Wisbech AHA (GMC kılavuzunda geniş ölçüde referans alınmıştır) ilkesi şudur: Önerilen tedavinin doğasını ve sonuçlarını tam olarak anlayan 16 yaşın altındaki bir genç, buna kendisi rıza gösterebilir. Eğer genç Gillick konusunda yetkinse ve ebeveynleri dahil etmek onun çıkarına değilse, ebeveyn katılımına ihtiyacınız yoktur.
Pratik MCQ tuzağı ise tam tersi bir senaryodur; bir ebeveynin çocuğunun tedavisini reddetmesi. Yetenekli bir genç bağımsız olarak rıza gösterebilir, ancak ciddi zararla sonuçlanacak bir tedaviyi kesinlikle bağlayıcı olacak şekilde reddetemez. Mahkeme veya ebeveyn sorumluluğuna sahip olanlar bu durumda tedaviye izin verebilir. Bu asimetri, prensibi çok geniş bir şekilde uygulayan adayları yakalıyor.
Gizlilik: Açıklama Gerekçeli Olduğunda
GMC'nin gizlilik konusundaki yönlendirmesi açıktır: istişare sırasında paylaşılan bilgiler gizlidir ve izin alınmadan ifşa edilmemelidir. Ancak kılavuz aynı zamanda izinsiz açıklamanın haklı olduğu durumları da tanımlıyor ve bunlar tam olarak PLAB 1'in test ettiği şeyler.
Açıklama şu durumlarda haklıdır:- Üçüncü bir taraf için ciddi, tanımlanabilir bir risk söz konusudur - örneğin, tavsiyenize rağmen araba kullanmaya devam eden kontrol edilemeyen epilepsi hastası veya adı geçen bir kişiye zarar verme niyetini açıklayan bir hasta.
- Kanunen zorunludur — bildirimi zorunlu hastalıklar, belirli mahkeme kararları
- Bu, halkın büyük ilgisini çekiyor — sanıldığından daha dar kapsamlı ve daha dikkatli uygulanan bir test
Buradaki ÇSS modeli, bir hastanın endişe verici bir şeyi açıkladığı ancak bunu kimseye söylemenize izin vermediği bir hikayedir. Dikkat dağıtan yanıtlar arasında hiçbir şey yapmamak (gizliliğe kesinlikle saygı göstermek) veya herhangi bir adım atmadan hemen polisi olaya dahil etmek yer alıyor. Doğru cevap genellikle ilk önce hastayı kendisini açıklamaya teşvik etmeyi, harekete geçmeniz gerekebileceğini açıkça belirtmeyi ve ardından risk ciddi ve yakın ise bunu uygun otoriteye açıklamayı içerir.
Bilginin hastanın doktoruyla rızası olmadan paylaşılması, işverenlerle paylaşılması veya soran aile üyelerine bilgi verilmesi; bunlar otomatik olarak haklı gösterilmez. Her biri belirli bir gerekçe gerektirir.
Ant PLAB soru bankasında bu senaryoları tek en iyi cevaplı sorular olarak detaylandırmak ve her yanlış seçenek için ayrıntılı açıklamaları incelemek, bu durumlar arasındaki ayrımları teorik olmaktan ziyade sezgisel hale getirecektir.
Dürüstlük Görevi
İngiltere'de yasal dürüstlük görevinin getirilmesinden bu yana (GMC İyi Tıbbi Uygulamalar ile güçlendirilmiştir), doktorların zarara neden olan veya zarar verme potansiyeli olan bir şeyler ters gittiğinde hastalara karşı açık ve dürüst olmaları gerekmektedir. Bu, hasta herhangi bir şeyin ters gittiğini henüz fark etmemiş olsa bile geçerlidir.
MCQ paterni klinik bir hata veya neredeyse kaçırılan bir durumdur. Dikkat dağıtıcı yanıtlar arasında, zararın gerçekleşip gerçekleşmeyeceğine dair beklemeyi, hastaya söyleyip söylememeye karar vermeden önce bunu meslektaşlarla tartışmayı veya yalnızca hasta sorarsa açıklamayı içerir. Doğru cevap, hastayı bilgilendirmek, olanları kabul etmek, özür dilemek (bu, yasal sorumluluğun kabulü değildir; sınav görevlileri adayların bunları birleştirdiğini bilir) ve bu sorunu çözmek için ne yapıldığını bildiklerinden emin olmaktır.
Bir hatayı (küçük bile olsa) örtbas etmek uygulamaya uygunluk meselesidir. Konseptin arkasındaki bu ağırlık, ona hem klinik uygulamada hem de ÇSS tasarımında gücünü veren şeydir.
Sınavda Her Şeyi Bir Araya Getirmek
Bu dört alan (kapasite, Gillick yetkinliği, gizlilik ve dürüstlük görevi) ortak bir denetçi stratejisini paylaşıyor: Hepsi baskı altında paternalizme karşı varsayılan davranıp davranmadığınızı test ediyor. Hikaye paternalist cevabın güvenli ve sorumlu hissettirilmesi için oluşturulmuştur. Nadiren öyle.
Bu alanda bir cevap seçmeden önce kendinize şunu sorun: kimin özerkliğini koruyorum ve gerçek bir yasal veya etik gerekçe mi kullanıyorum, yoksa sadece hastanın seçiminden rahatsızlık mı duyuyorum?
Ant PLAB soru bankasının analizleri size bu plan alanlarından hangisinde puan bıraktığınızı gösterecektir. Bu, sınırlı revizyon süreniz varsa ve öncelik vermeniz gerekiyorsa kullanışlıdır.
SSS
Hastanın en yakın akrabası yasal olarak onun adına tedaviyi reddedebilir mi? Hayır. İngiltere ve Galler'de yakın akrabaların, ehliyetsiz bir yetişkin için tıbbi kararlar alma konusunda otomatik bir yasal yetkisi yoktur. Hasta, adı geçen bir kişiye ilgili bir Kalıcı Vekaletname vermediği sürece, bu yetki, hastanın çıkarlarını en iyi şekilde gözeterek hareket eden klinik ekibine aittir.
15 yaşında bir çocuk, ebeveynlerinin katılımı olmadan kendi tedavisine izin verebilir mi? Evet, eğer Gillick konusunda yetkin olarak değerlendirilirlerse, yani önerilen tedavinin niteliğini, amacını ve sonuçlarını yeterli düzeyde anladıklarını gösterirlerse. Tedaviyi yapan klinisyen bu değerlendirmeyi yapar; 16'nın altında sabit bir yaş sınırı yoktur.
Hatadan sonra hastadan özür dilemek hukuki sorumluluğu kabul etmek sayılır mı? Hayır. GMC, özür dilemenin yasal sorumluluğun kabulü anlamına gelmediğini açıkça belirtmektedir. Açık sözlülük görevi gereği, doktorlardan zarar meydana geldiğinde özür dilemeleri beklenir; Bunu yasal gerekçelerle yapmamak, sağlam bir savunma değildir ve başlı başına mesleki kaygılara yol açacaktır.